We zijn goed geworden in doorgaan. En misschien nog wel beter in het hebben van controle. We plannen onze dagen, houden overzicht en met onze telefoon op zak is vrijwel ieder antwoord binnen een paar seconden te vinden. Dat geeft houvast.
Totdat het leven ineens besluit de trein stil te zetten. Bijvoorbeeld door ziekte, verlies of iets anders wat we niet hadden voorzien. Ineens hebben we niet overal een antwoord op en blijkt niet alles maakbaar of op te lossen. Juist dan zijn we vaak geneigd nóg harder naar oplossingen te zoeken, terwijl het soms helpend kan zijn om precies het tegenovergestelde te doen: stilstaan.
Luisteren naar wat er speelt. Voelen wat er gevoeld wil worden. En ruimte maken voor wat er op dat moment is.
We zijn namelijk ook behoorlijk goed geworden in het wegstoppen van verdriet, boosheid, spanning of schaamte. Soms als een mechanisme om onszelf te beschermen en vooral (weer even) door te kunnen gaan. Maar ons lijf doet daar niet altijd aan mee. Ik leerde te luisteren naar het fluisteren van mijn lijf, zodat het niet meer hoeft te schreeuwen.
Als coach ben ik nieuwsgierig naar de mens achter het verhaal. Ik luister, observeer, stel vragen en vertrouw daarbij ook op mijn gevoel en intuïtie. Zonder oordeel en zonder vooraf te bepalen waar iemand naartoe moet.
Soms ontstaat beweging juist door even niet te bewegen. Door een stukje controle los te laten en erop te vertrouwen dat niet alles direct opgelost hoeft te worden. Juist daar kunnen nieuwe inzichten ontstaan.
Tegelijkertijd houd ik ervan om dingen niet zwaarder te maken dan nodig. Humor, relativeren en aandacht voor wat er wél goed gaat, zijn voor mij minstens zo belangrijk. Uiteindelijk hoop ik mensen te helpen opnieuw vertrouwen te vinden: in hun mogelijkheden, in hun eigen gevoel en misschien zelfs een beetje in het leven zonder overal controle over te hoeven hebben.
Die benadering neem ik ook mee in mijn werk als re-integratie- en loopbaancoach bij People in Place. Of het nu gaat om re-integratie of loopbaancoaching: ik vind het belangrijk om ruimte te geven aan wat er speelt, voordat we samen kijken naar nieuwe mogelijkheden.
Buiten mijn werk vind je mij vaak op de tennisbaan of ergens buiten. Bewegen helpt mij om uit mijn hoofd en in het moment te komen. Die balans zoek ik ook in mijn werk: ruimte voor wat moeilijk is, oog voor wat goed gaat en van daaruit samen weer in beweging komen.
📄Lees ook mijn blog: Het begint met echt luisteren.
Bekijk hier ook een voorbeeld van een werkdag van een coach.
